Η άφιξη της δεύτερης σεζόν των X-Men '97 στο Disney+ έχει αντιμετωπιστεί με ένα μείγμα προσμονής και ανακούφισης. Σε μια εποχή που οι ταινίες με υπερήρωες φαίνεται να βιώνουν μια κρίση ταυτότητας, αυτή η σειρά κινουμένων σχεδίων αποτελεί ένα προπύργιο δημιουργικής ποιότητας που δεν βυθίζεται απλώς στη νοσταλγία, αλλά τολμά να αντιμετωπίσει τρέχοντα γεωπολιτικά και κοινωνικά ζητήματα.
Αυτό που κάνει αυτό το έργο να ξεχωρίζει είναι η ικανότητά του να εξισορροπεί τη ζωντανή αισθητική των κόμικς και του streaming με ένα πολύ πιο ώριμο πολιτικό δράμα . Παρά τις εσωτερικές διαμάχες στα Marvel Studios γύρω από τον σεναριογράφο Μπο ΝτεΜάγιο, το αποτέλεσμα στην οθόνη καταδεικνύει μια καλλιτεχνική ευαισθησία που αναδεικνύει το πρωτότυπο υλικό, μετατρέποντας ένα παιδικό καρτούν σε ένα έργο με εκπληκτικό τρισδιάστατο βάθος.
Η αφήγηση ξετυλίγεται και το ταξίδι στο χρόνο
Η ιστορία συνεχίζεται ακριβώς από εκεί που σταμάτησε το προηγούμενο cliffhanger, με τους μεταλλαγμένους να είναι διάσπαρτοι στον χώρο και τον χρόνο. Το 3960 μ.Χ., βρίσκουμε τον Scott Summers και την Jean Grey να φροντίζουν τον γιο τους Nathan, προσπαθώντας να εμποδίσουν την Apocalypse να χρησιμοποιήσει το αγόρι ως μέσο για τη δύναμή του. Εν τω μεταξύ, στην αρχαία Αίγυπτο το 3000 π.Χ., ο Xavier και ο Magneto προσπαθούν να εμποδίσουν τον νεαρό En Sabah Nur να γίνει ο κακός που ήδη γνωρίζουν, προσπαθώντας να του ενσταλάξουν μια φιλοσοφία συνύπαρξης.
Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στη σειρά να εξερευνήσει την έννοια της διασποράς και του πεπρωμένου. Το πρώτο επεισόδιο, με τίτλο "Days of Past Future", θέτει τις βάσεις για μια πλοκή όπου ο ίδιος ο χρόνος είναι ένας χαρακτήρας . Η αλληλεπίδραση μεταξύ του Charles και του Erik στο παρελθόν είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο δυνατά σημεία, καθώς επαναπροσδιορίζει την τραγωδία της Αποκάλυψης και μας δείχνει ότι κάποια πράγματα φαίνονται προδιαγεγραμμένα να συμβούν, όσο σκληρά κι αν προσπαθεί κανείς να αλλάξει πορεία.
Νέες ομάδες και ιδεολογικές συγκρούσεις
Για να καλυφθεί το κενό που άφησαν οι X-Men, εμφανίζονται ομάδες που διευρύνουν σημαντικά το πεδίο δράσης. Από τη μία πλευρά, έχουμε το X-Factor, μια ομάδα που έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση με επικεφαλής τους Havok και Valerie Cooper, η οποία θεωρεί τους μεταλλαγμένους ως εργαλείο του κράτους. Από την άλλη, ο Cable στρατολογεί το X-Force, μια πολύ πιο επιθετική και άμεση ομάδα, όπου χαρακτήρες όπως ο Jubilee επιδεικνύουν μια πολύ πιο ισχυρή και επιθετική πλευρά από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη εκδοχή.
- X-Factor: Αποτελείται από Πολλαπλό Άντρα, Δυνατό Άντρα, Wolfsbane και Polaris.
- X-Force: Περιλαμβάνει τους Cable, Archangel, Psylocke και Sunspot.
- X-Corp: Μια βάση που ιδρύθηκε στη Γένοσα για να παρακάμψει τους νομικούς περιορισμούς των ΗΠΑ.
Η ένταση μεταξύ αυτών των ομάδων αντανακλά την αιώνια σύγκρουση των X-Men: τον αγώνα μεταξύ της αναγκαστικής ενσωμάτωσης υπό κυβερνητικό έλεγχο και της απόλυτης ελευθερίας που βασίζεται στο όνειρο του Ξαβιέ . Η χρήση εμβληματικών κοστουμιών, όπως αυτά που σχεδίασε ο Φρανκ Κουίτλι, προσθέτει ένα επίπεδο οπτικής απόλαυσης για τους λάτρεις των κόμικς, αν και η σειρά καταφέρνει να κάνει κάποιον που δεν έχει διαβάσει ποτέ κόμικ να νιώθει πλήρως βυθισμένος στην ιστορία.
Ανάλυση των επεισοδίων και η τελική κορύφωση
Η σεζόν ξεκινά με έναν φρενήρη και θεαματικό ρυθμό. Η σχέση Rama-Tut (μια ταυτότητα του Kang του Κατακτητή) και η παρέμβαση των Ουράνιων προσδίδουν μια επική κλίμακα. Ωστόσο, δεν είναι όλα τέλεια. Το επεισόδιο που επικεντρώνεται στο Όπλο X, ενώ έχει μερικές πολύ αποτελεσματικές στιγμές τρόμου με την εμφάνιση του Brood, υποφέρει από την παρουσίαση μιας απίθανης συμμαχίας μεταξύ Logan και Sabretooth που σπάει κάπως την αναστολή της δυσπιστίας.
Καθώς πλησιάζουμε στο τέλος, η σειρά αρχίζει να υποφέρει από βιαστικό ρυθμό. Το επεισόδιο του Savage Land είναι αμφισβητήσιμο λόγω ενός παράλογου ηθικού επιχειρήματος που επιχειρεί να δικαιολογήσει το μίσος του Graydon Creed βασισμένο στο τραύμα της παιδικής του ηλικίας. Η επίλυση, που επικεντρώνεται στην ανάσταση του Gambit ως Ιππέα του Θανάτου και στην επακόλουθη τελική μάχη, μοιάζει βιαστική. Η κορύφωση δένει τα αφηγηματικά νήματα, αλλά το κάνει μέσω ενός από μηχανής θεού που περιλαμβάνει το Ουράνιο Έσον, το οποίο μειώνει τον συναισθηματικό αντίκτυπο των θυσιών των χαρακτήρων.
Τεχνική αξιολόγηση και κληρονομιά
Οπτικά, η σειρά είναι ένα διαμάντι. Η κινηματογράφηση κληρονομεί τη δύναμη του πρώτου επεισοδίου και την ωθεί στα όριά της, δημιουργώντας μια πολύχρωμη και ζωντανή εμπειρία. Το καστ των φωνών, ειδικά στην αρχική έκδοση, είναι άψογο, δίνοντας σε χαρακτήρες όπως ο Rogue και η Storm μια επιβλητική και χαρισματική παρουσία που δυστυχώς λείπει από τα τρέχοντα κόμικς της Marvel.
Αν και το φινάλε της σεζόν θα μπορούσε να ήταν πιο ικανοποιητικό με ένα επιπλέον επεισόδιο (όπως αυτό που υποτίθεται ότι ακυρώθηκε και θα εισήγαγε το Onslaught), η σειρά παραμένει απαραίτητη. Έχει καταφέρει να εισαγάγει μια νέα γενιά στο γιατί οι μεταλλαγμένοι είναι τόσο ξεχωριστοί, αποδεικνύοντας ότι τα κορυφαία κινούμενα σχέδια μπορούν να αντιμετωπίσουν βαθιά θέματα χωρίς να θυσιάσουν την επική δράση. Αυτή η σειρά έχει καθιερωθεί ως μια από τις καλύτερες ερμηνείες του σύμπαντος της Marvel, θέτοντας πολύ υψηλό πήχη για μελλοντικές επεισόδια που έχουν ήδη ανανεωθεί.
Η δεύτερη σεζόν των X-Men '97 είναι ένα φιλόδοξο ταξίδι που, ενώ σκοντάφτει στον τελικό του ρυθμό και σε κάποιες βιαστικές αποφάσεις, καταφέρνει να επεκτείνει τον μύθο των μεταλλαγμένων με αξιοζήλευτη μαεστρία. Ανάμεσα σε ταξίδια στην αρχαία Αίγυπτο, δυστοπικά μέλλοντα και την εσωτερική πάλη μεταξύ των X-Force και X-Factor, η σειρά επιβεβαιώνει ότι οι X-Men είναι κάτι περισσότερο από υπερήρωες: είναι μια διαλυμένη οικογένεια που αγωνίζεται για την επιβίωση σε έναν κόσμο που τους φοβάται, όλα τυλιγμένα σε μια σαγηνευτική αισθητική της δεκαετίας του '90 και μια αφήγηση που δεν φοβάται να πάρει ρίσκα.
